PDFDrukujEmail

Wykorzystanie jednostek Obrony Terytorialnej w działaniach w terenie lesisto-jeziornym

Wpisany przez Redakcja Militarium 24 kwietnia 2015

Siły Zbrojne RP w razie kryzysu lub konfliktu zbrojnego mają zadanie zapewniać obronę państwa, w tym osłonić rozwinięcie strategiczne całości sił, utrzymać istotne z punktu widzenia obronności obszary państwa, zabezpieczyć przyjęcie na terytorium Polski sojuszniczych sił wzmocnienia oraz - ostatecznie - wziąć udział w strategicznej sojuszniczej operacji obronnej, mającej na celu stworzenie warunków do rozwiązania konfliktu siłami i środkami niemilitarnymi. W związku z tym powodzenie działań obronnych wymaga obrony ważnych z punktu widzenia państwa obszarów, z uwagi na możliwości zmobilizowania sił własnych, jak i przyjęcie wsparcia NATO.

W strukturach Sił Zbrojnych RP w okresie kryzysu i wojny występują jednostki Obrony Terytorialnej. Są one formowane w ramach działań mobilizacyjnych. Rozwiązanie jednostek Obrony Terytorialnej funkcjonujących do 2010 roku również w czasie pokoju, nie oznacza, że zasadniczy podział funkcjonalny sił zbrojnych na stopnie wojennej - na wojska operacyjne i wojska Obrony Terytorialnej - nie został zachowany. Wojska są podzielone na jednostki operacyjne, czyli bojowe, wsparcia bojowego, zabezpieczenia bojowego oraz wojska wsparcia, czyli wojska obrony terytorialnej, jednostki logistyczne, żandarmerię itp. W czasie zagrożenia wojennego zmobilizowane siły obrony terytorialnej, mają stanowić wsparcie regularnych pododdziałów i związków taktycznych.t

Więcej: Wykorzystanie jednostek Obrony Terytorialnej w działaniach w terenie lesisto-jeziornym

 

PDFDrukujEmail

Współczynniki jakościowe techniki bojowej wojsk własnych i przeciwnika

Wpisany przez Redakcja Militarium 19 kwietnia 2015

Do określania ilościowo-jakościowego stosunku sił, jaki uzyskuje pododdział, oddział lub związek taktyczny w konfrontacji z określonym zgrupowaniem wojsk przeciwnika, służy współczynnik potencjału bojowego wojsk własnych i przeciwnika. Określa się go arytmetycznie, jako sumę iloczynów ilości posiadanych środków walki i ich współczynników jakościowych (Pb = N x W). W latach osiemdziesiątych i na początku lat dziewięćdziesiątych stosowano w Polsce określone wskaźniki jakościowe techniki bojowej wojsk własnych i przeciwnika.

Więcej: Współczynniki jakościowe techniki bojowej wojsk własnych i przeciwnika

 

PDFDrukujEmail

Gotowość bojowa i mobilizacyjna Sił Zbrojnych RP

Wpisany przez Redakcja Militarium 02 kwietnia 2015

Gotowość bojowa według dokumentów normatywnych SZ RP w pierwszych latach po wejściu do NATO oznaczała zdolność oddziałów oraz pododdziałów oraz całych Sił Zbrojnych do podjęcia i wykonania w odpowiednim czasie stojących przed nimi zadań bojowych, wynikających z ich charakteru i przeznaczenia.

alt

W ramach podnoszenia gotowości bojowej najistotniejszym zadaniem jest szkolenie wojsk. Zdjęcie - Militarium.net

Więcej: Gotowość bojowa i mobilizacyjna Sił Zbrojnych RP

   

PDFDrukujEmail

Ocena techniczna kołowego transportera opancerzonego Rosomak

Wpisany przez Redakcja Militarium 23 marca 2015

W polskim Ministerstwie Obrony Narodowej wstępne działania w sprawie pozyskania nowych kołowych transporterów opancerzonych rozpoczęto w latach dziewięćdziesiątych ub. wieku. W pierwszym, dwukrotnie zawieszanym postępowaniu w sprawie pozyskania KTO brały udział pojazdy Pandur I i Piranhia III. Po zakończeniu tamtej procedury, wstępne wymagania taktyczno-techniczne dla tego typu pojazdu sformułowano w MON w 2000 r. Na ich bazie, w następnym roku uruchomiono postępowanie konkursowe. Do ostatecznej rywalizacji przystąpiły podmioty oferujące trzy pojazdy: Pandur II, Piranhia III oraz XC-360 AMV. W grudniu 2002 r. wybrano ten ostatni pojazd, który jako Rosomak jest produkowany na licencji przez Wojskowe Zakłady Mechaniczne S.A. (obecnie Rosomak S.A.).

 alt

Według ocen, bazujących na wynikach analiz z badań zdawczo-odbiorczych i eksploatacyjnych, kołowy transporter opancerzony Rosomak jest pojazdem dobrym, choć nie pozbawionym mankamentów, wynikających zarówno z przyjętego układu konstrukcyjnego, jak i wymagań postawionych przez wojsko. Zdjęcie - Militarium.net

Więcej: Ocena techniczna kołowego transportera opancerzonego Rosomak

 

PDFDrukujEmail

Wóz wsparcia ogniowego Wilk, czyli o symulacjach i szacowaniu potencjału bojowego

Wpisany przez Redakcja Militarium 05 marca 2015

Impulsem do napisana poniższego tekstu była lektura dwóch artykułów: „Wilk wzmocnieniem Rosomaków?” oraz „Wilk w natarciu”. Oba teksty, autorstwa Czesława Dąbrowskiego i Marcina Bielewicza, zostały opublikowanie w czasopiśmie RAPORT-WTO Wojsko, Technika, Obronność - odpowiednio w numerach 5/2014 i 10/2014. Autorzy podjęli w nich próbę zaprezentowania wyników symulacji, których celem była analiza potencjału jednostek zmotoryzowanych wzmocnionych kołowymi wozami wsparcia bezpośredniego.

Wóz Wsparcia Bojowego Wilk to opracowana przez Wojskowe Zakłady Mechaniczne S.A. oraz belgijski koncern CMI Defence odmiana Rosomaka wyposażoną w wieżę CT-CV z wysokociśnieniową armatą Cockerill kalibru 105 mm z samowzmocnioną gwintowaną lufą o długości 51 kalibrów. Działo posiada balistykę zgodną z armatą L7/M68 i strzela amunicją zgodną z NATO STANAG 4458, a także przeciwpancernymi pociskami kierowanymi Falarick-105. Armata może być montowana na relatywnie lekkich platformach, a system kompensacji odrzutu pozwala na prowadzenie ognia w każdej pozycji wieży względem kadłuba, także w ruchu. Amunicja artyleryjska do armaty jest produkowana m.in. przez belgijską firmę Mecar.

Wilk w obronie

W pierwszym artykule „Wilk wzmocnieniem Rosomaków?” zaprezentowano sytuację hipotetycznej obrony batalionu przed zgrupowaniem bojowym przeciwnika, w sile około brygady pancernej, składającym się łącznie z 120 czołgów T-80 i 48 bojowych wozów piechoty BMP-2.

alt

Rosomak z makietą nowej wieży CMI Defence XC-8 armatą wysokociśnieniową kalibru 105 mm. Zdjęcie - Militarium.net

W symulacji, dla celów porównawczych wykorzystano cztery hipotetyczne polskie bataliony: batalion zmechanizowany, wyposażony w gąsienicowe bojowe wozy piechoty BWP-1 (BMP-1), batalion zmotoryzowany wyposażony w kołowe bojowe wozy piechoty (KTO) Rosomak oraz dwa hipotetyczne bataliony zmotoryzowane, wzmocnione wozami wsparcia bezpośredniego (WWB) Wilk, w dwóch wariantach – „wariant I”, w którym każda z czterech organicznych kompanii zmotoryzowanych została wzmocniona plutonem (4 wozy) WWB Wilk, liczącym cztery wozy i „wariant II”, w którym zamiast czwartej kompanii piechoty zmotoryzowanej występuje kompania WWB z 16 Wilkami.

Na początek należy przyjrzeć się zestawieniu potencjału bojowego poszczególnych batalionów prezentowanych w analizowanym tekście z RAPORT-WTO. Pomimo zapewnień autorów, że analiza ma na celu ocenę wyłącznie wpływu obecności WWB w jednostkach zmotoryzowanych, nie obyło się bez głębszych zmian w wyposażeniu pododdziałów.

Więcej: Wóz wsparcia ogniowego Wilk, czyli o symulacjach i szacowaniu potencjału bojowego